کروم (ماده معدنی کمیاب)

کروم (ماده معدنی کمیاب)

مقدار نیاز روزانه کروم: ۱۲۰ میکرو گرم

منابع خوب غذایی: مخمر آب جو،گل کلم و آب انگور

کروم به منزله بیلی است که سوخت را درون کوره میریزد.این ماده معدنی کمیاب به انسولین متصل میشود تا به عبور گلوکز(قند خون) از جدار سلول و ورود آن به داخل سلول،یعنی جایی که برای تولید انرژی میسوزد،کمک کند.

افرادی که کروم کافی مصرف نمیکنند ممکن است دچار حالتی شوند که به آن عدم تحمل گلوکز می گویند..این افراد قند خون بالایی دارند و اغلب سطح انسولین خون آنها نیز بالا است.سطح بالای خون این افراد با تجویز انسولین اضافی پایین نمی افتد،اما با مصرف کروم مورد نیاز،قند خونشان کاهش می یابد.

عدم تحمل گلوکز را می توان مرحله ای از دیابت نوع دوم (غیر وابسته به انسولین)دانست.

نشانه های کمبود کروم شامل علائم شبه دیابتی ،کلسترول بالای خون و مشکلات مربوط به سطح انسولین است.

متخصصین پژوهش های تغذیه ای راجع به کروم چنین توضیح میدهندL(بیشتر کسانی که احتمالا از مکمل های کروم سود میبرند افرادی هستند که به تازگی به عدم تحمل خفیف گلوکز و افزایش اندک قند خون میباشند.))تاثیر مفید کروم بر روی افراد مبتلا به دیابت شدید یا طولانی مدت،ثابت نشده است.

از آنجا که کروم به عملکرد بهتر انسولین کمک میکند ،ممکن است موجب بالا بردن قند خون در افراد مبتلا به کاهش قند خون نیز شود.این موضوع در بررسی های انجام شده توسط پژوهشگران بخش آمریکایی مرکز پژوهش تغذیه ای انسان نشان داده شده است.

همچنین به نظر می رسد کروم موجب بالا بردن سطوح کلسترول   HDL  یعنی کلسترول ((خوب))می شود.

شیرینی ها،محتوی کروم بدن را به تدریج تخلیه میکنند.کربوهیدرات های پیچیده مانند ماکارونی و سیب زمینی به حفظ کروم بدن کمک میکنند.

مصرف بی خطر کروم:

حتی رژیم های غذایی متعادلی که توسط متخصصان تغذیه طراحی شده است حاوی کمتر از پنجاه میکرو گرم و به طور کتوسط در حدود ۱۵ میکرو گرم کروم به ازای هر هزار کالری میباشد،که به مراتب کمتر از ۱۲۰ میکرو گزم توصیه شده است.

تصور میشود که کروم سه ظرفیتی که در غذا ها و مکمل ها وجود دارد ،کاملا بی خطر ایت.دکتر آندرسون میگوبدL(بی خطر بودن دوز ها تا ۲۰۰ میکرو گرم در روز کاملا اثبات شده است،و بر رسی های جدید نشان داده اند که مصرف مقادیر تا ۱۰۰۰ میکرو گرم در روز فاقد اثر های سمی است..ما هنوز نتوانسته ایم یک دوز خطرناک برای کروم را به اثبات برسانیم ،زیرا سمیت هیچکدام از دوزهای تجویز شده تا کنون به ثابت نشده است.))

کروم (ماده معدنی کمیاب)
بااین حال هنوز بهتر است مکمل های بیش از ۲۰۰ در روز از مکمل ها بدون نظارت پزشک مصرف نشود.

از سوی دیگر، اگر شما در محیطی آلوده به ترکیبات حاوی کروم کار کنید،سعی خواهید کرد خود را از غبار آن دور نگه دارید.کروم صنعتی،که کاملا متفاوت از کروم موجود در غذا هاست،سمی میباشد.

افراد مبتلا به دیابت که کروم مصرف میکنند باید تحت نظارت پرشک باشند،چرا که همگام با پایین افتادن قند خون ممکن است لازم باشد دوز انسولین کاهش یابد.

در بسیاری از بر رسی های دقیق انجام شده در مورد فواید کروم ،از پیکولینات کروم،شکلی از کروم که به آسانی جذب میشود،استفاده کرده اند.نیکوتینات کروم و اشکال اسیدی کروم نسبت به پیکولینات کروم جذب کمتری دارند،اما می توانند مقادیر کافی از این ماده معدنی را تامین کنند.

شکلی از کروم که کم ترین قابلیت جذب را دارد کلرید کروم است،که در برخی از مکمل های مولتی وتیامین/مینرال یافت میشود.این شکل از کروم به سایر ترکیبات موجود در غذا متصل میشود و بیش تر غیر قابل جذب میگردد.

گاهی اوقات کروم را به صورت عامل تحمل گلوکز می فروشند،که ترکیبی از کروم،اسید تیکوتینیک(شکلی از نیاسین)و اسید های آمینه است. این مواد از لحاظ ترکیبی کاملا متغییر بوده و بتا بر ایت منبع قابل اعتمادی از کروم نیستمد.

۰ دیدگاه

پیام بگذارید.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.