افدرین (فنیل پروپانول آمین ها)

گیاه ماهونگ که با نام افدراین شناخته می شود. توسط افراد مختلف با مقاصدی از قبیل ‏کاهش خستگی، افزایش قدرت، توان و سرعت، کاهش زمان واکنش و بهبود ترکیب بدنی مورد مصرف قرار می گیرد. اگرچه عوارض جانبی زیادی برای این ماده ‏گزارش شده است، ولی مصرف آن در بین ورزشکاران رایج است.   این مواد در اغلب داروخانه ها وجود دارند و برای درمان بیماری هایی چون سرماخوردگی مورد استفاده قرار می گیرند،افدرین به مقدار زیاد جهت درمان آسم به کار برده می شود. فنیل پروپانول آمین یکی از اجزای قرص های رژیمی می باشد. ورزشکاران باید در مصرف این مواد بسیار احتیاط کنند، چون حدود ۵۰ ماده وجود داردکه از افدرین مشتق می شوند و همان اثرات را بر جای می نهند. ‏افدرین و پزودوافدرین در دسته آلکالویدهای مقلد سمپاتیک جای می گیرند و بر روی سیستم عصبی مرکزی عمل می کنند. این آلکالوئیدها از نظر ساختاری مشابه آمفتامین ها بوده و همانند کاتکولامین ها عمل می کنند(هوفن،۱۹۹۶) . پشنهاد شده است افدرین وکافئین به همراه هم مصرف شوند تا تاثیر بیشتری داشته باشند. بل و جاکوبز در تحقیقی در سال ۱۹۹۹ ‏افرایش معنا داری ( ۵درصد) را در زمان دویدن ورزشکاران در آزمون ۳/۲ ‏کیلومتر،متعاقب مصرف ۷۵ ‏میلی گرم افدرین و ۳۷۵ میلی گرم کافئین گزارش کردند. ‏سازمان غذا و دارو ( FDA ‏) انتشار بیش از ۱۰۰۰ ‏موردگزارش در خصوص اثرات جانبی زیان بخش مکمل های حاوی افدرین و آلکالوئیدهای مربوط به آن را تاییدکرده است. این اثرات به دوز مصرفی نیز بستگی دارند. برخی اثرات جانبی افدرین شامل لرزش دست، سر درد، بی خوابی و اضطراب می باشد. اثرات جانبی شدیدتری از قبیل فشار خون بالا، آریتمی قلبی، اختلالات روانی، هپاتیت، سکته، آسیب قلبی و خونریزی زیر سخت شامه ای نیز در پی مصرف افدرین گزارش شده است (زاکس، ۱۹۹۹) ‏. در موارد معدودی نیز مرگ ناشی از مسومیت افدرین گزارش شده است (باکر، ۱۹۹۷ ) در یک بازنگری جامع بر روی افدرین و مواد مشابه با آن (میشل،۲۰۰۱ )که در دانشگاه فلوریدا انجام گرفت اعلام شد که خطر ناشی از مصرف این مواد بیش از منافع احتمالی آنهاست.

گیاه ماهونگ که با نام افدراین شناخته می شود. توسط افراد مختلف با مقاصدی از قبیل ‏کاهش خستگی، افزایش قدرت، توان و سرعت، کاهش زمان واکنش و بهبود ترکیب بدنی مورد مصرف قرار می گیرد. اگرچه عوارض جانبی زیادی برای این ماده ‏گزارش شده است، ولی مصرف آن در بین ورزشکاران رایج است.

این مواد در اغلب داروخانه ها وجود دارند و برای درمان بیماری هایی چون سرماخوردگی مورد استفاده قرار می گیرند،افدرین به مقدار زیاد جهت درمان آسم به کار برده می شود. فنیل پروپانول آمین یکی از اجزای قرص های رژیمی می باشد. ورزشکاران باید در مصرف این مواد بسیار احتیاط کنند، چون حدود ۵۰ ماده وجود داردکه از افدرین مشتق می شوند و همان اثرات را بر جای می نهند.
‏افدرین و پزودوافدرین در دسته آلکالویدهای مقلد سمپاتیک جای می گیرند و بر روی سیستم عصبی مرکزی عمل می کنند. این آلکالوئیدها از نظر ساختاری مشابه آمفتامین ها بوده و همانند کاتکولامین ها عمل می کنند(هوفن،۱۹۹۶) . پشنهاد شده است افدرین وکافئین به همراه هم مصرف شوند تا تاثیر بیشتری داشته باشند. بل و جاکوبز در تحقیقی در سال ۱۹۹۹ ‏افرایش معنا داری ( ۵درصد) را در زمان دویدن ورزشکاران در آزمون ۳/۲ ‏کیلومتر،متعاقب مصرف ۷۵ ‏میلی گرم افدرین و ۳۷۵ میلی گرم کافئین گزارش کردند.

سازمان غذا و دارو ( FDA ‏) انتشار بیش از ۱۰۰۰ ‏موردگزارش در خصوص اثرات جانبی زیان بخش مکمل های حاوی افدرین و آلکالوئیدهای مربوط به آن را تاییدکرده است. این اثرات به دوز مصرفی نیز بستگی دارند. برخی اثرات جانبی افدرین شامل لرزش دست، سر درد، بی خوابی و اضطراب می باشد.

اثرات جانبی شدیدتری از قبیل فشار خون بالا، آریتمی قلبی، اختلالات روانی، هپاتیت، سکته، آسیب قلبی و خونریزی زیر سخت شامه ای نیز در پی مصرف افدرین گزارش شده است (زاکس، ۱۹۹۹) ‏. در موارد معدودی نیز مرگ ناشی از مسومیت افدرین گزارش شده است (باکر، ۱۹۹۷ ) در یک بازنگری جامع بر روی افدرین و مواد مشابه با آن (میشل،۲۰۰۱ )که در دانشگاه فلوریدا انجام گرفت اعلام شد که خطر ناشی از مصرف این مواد بیش از منافع احتمالی آنهاست.

منبع : fitnesstips

۰ دیدگاه

پیام بگذارید.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.