اصول تمرین ما فوق سرعت “جو ویدر”

اصول تمرین ما فوق سرعت "جو ویدر"
جو ویدر در دهه ۱۹۵۰ ‏کوشش می کرد که قهر مانان را از وضعیت بهتر , جسم بزرگتر عضلات بیشتر برخورد ار سازد . یکی از تکنیکهای که طرفدارش بود انقباضهای سریع و انفجاری را شامل می شد که اصل مافوق سرعت می نامید . یکی از کسانی که برای اولین مرتبه از اصل فوق بهره گرفت “لره ی کلبرتت”بود که در زمان خود پرقدرتترین و‏پرعضله ترین بازوهای موجود در جهان را داشت.

کلبرت تا به امروز پافشاری کرده است که آنچه موجب شد تا دور بازوهایش از ۵۰ سانتی متر تجاوز کند چیزی جز تکرار تمرینات سریع انفجاری نبوده است (البته این تمرینات تحت کنترل شخص اجرا می شوند ).

عده ای از ورزشکا ران برجسته از جمله «لاری اسکات» «فرانکو کلمبو» «ارنولد شوارزنگر» و اکثر ورزشکاران قدرتمند جهان از این اصل استفاده کرده اند . زمانی ‏که پژوهشهای جدید بر اثرات گسترده ؛ جامع و ایمنی این نوع تمرین دلالت کنند , می توان انتظار داشت که کاربرد این اصل در آیده نزدیک افزایش یابد و طرفداران بیشتری پیدا کند .

بیشترین بازده توان جسمی که تا به حال در انسان اندازه گیری شده است در مراحل کشش دو حرکت یک ضرب و دو ضرب بوده است . این دو حرکت وزنه برداری از سال ۱۹۷۲‏ به بعد در بازیهای المپیک متداول شده اند.در حرکت یک ضرب هالتر از روی سکوی مسابقه ( یا زمین ) بلند شده و در یک حرکت ‏مداوم بالای سر قرار می گیرد .ورزشکار؛ دستهایش را طوری روی هالتر قرار می دهد که فاصله زیادی با هم داشته باشند . سپس هالتر را تا حد امکان به بالا کشیده به حالت اسکات کامل پایین رفته،هالتر را بالای سرش قرار داده و در حالی که کنترل آن را در دست دارد , می ایستد تا مسؤولین به او علامت دهند که ‏می تواند هالتر را پایین آورد .‏در بخش کلین ( نیمه ) حرکت دو ضرب ؛ ورزشکار هالتر را به طریق مشابه با حرکت قبلی بالا می برد و فقط فاصله کمتری را بین دستها یش بوجود می آورد ( به ‏عرض شانه ) . سپس هالتر وا تا ناحیه بالای سینه و شانه ها می کشد. او در خط مستقیم ا یستاده و به حرکت خود خاتمه می دهد . هنگامی که ورزشکار از آمادگی لازم برخوردار شد، به تدریج به طرف پا پین حرکت کرده , زانو و مفاصل رانش را خم کرده و سپس در یک حرکت انفجاری , خود را می کشد .ا ین حرکت را با یک جهش أنجام داده و هالتر را به طرف بالا هدأیت می کند . طولی نمی کشد که وزنه بردار پاها یش را به جلو و عقب باز کرده یا زانو و مفصل رانش را خم می کند تا بتواند بدنش را پایین برده و ‏در حالی که بازوها یش را کاملأ کشیده است ؛ هالتر را بالای سرش نگه دارد . پاها یش را در خط مستقیم , کنار هم نگه داشته و در حالی که از تسلط و کنترل کافی برخوردار است هالتر را حفظ می کند تا مسؤولین مسابقه حرکتش را تأ یید کنند .

حرکاتی که گفته شد به سرعت و ‏بدون توجه به وزنه بکار رفته اجرا می شوند ( چه با ۴۰٪ و چه با ۱۰۰٪ ,از ۱RM‏). در جریأن حرکت یک ضرب و کلین , قسمت أعظم نیرو حدود ۰/۸ ثانیه روی هالتر اعمال می شود و در جریان حرکت دو ضرب فقط ۰/۲ ثانیه ادامه ‏می یابد. وزنه بردار پرقدرت ۱۰۰ کیلوگرمی در جریان حرکت یک ضرب وکلین می تواند توان مطلقی برابر با ۳۰۰۰ وات تولید کنید و بازده توان که در یک مرحله خاص از وزنه برداری ( ‏کشش دوم ) حاصل می شود متجاوز از ۵۵۰۰ وات است . بازده توان که در مرحله بعد از کلین حاصل می شود تقریبأ برابر با ۵۵۰۰ وات است .

مثلأ یک ورزشکار ۱۰۰ کیلوگرمی که حرکت ددلیفت با وزنه ۳۷۵ ‏کیلوگرمی را ظرف مدت ۲ ‏ثانیه اجرا کرده و آن را ۰/۶ متر بالا می برد بازده ‏توانی معادل ۱۲۷۴ وأت تولید می کند . حرکات اسکات که با حداکثر تلاش فردی اجرا می شوند نیز ارزشی معادل حرکات ددلیفت بوجود می أورند .

ورزشکار ۷۵ کیلوگرمی که با استفاده أز وزنه ۲۰۰ ‏کیلوگرمی حرکت پرس سینه را ظرف مدت ۲۱ ثانیه أجرا کرده و آن را ۰/۳۵ متر بالا می برد توانی معادل ۳۴۳ وات تولید می کند . در همه موارد أرقام بدست آمده کمتر از ارقام مربوط به ‏لیفت سریع است و این مسئله به علت مدت زمانی است که صرف حرکت وزنه می شود .

منبع : فیتنس تیپس

۰ دیدگاه

پیام بگذارید.

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.