اصول تمرینی در بدنسازی | تمرین

اجرای حرکات به صورت نشسته یا ایستاده ؟ ( کدام بهتر است )

On

 اجرای حرکات به صورت نشسته یا ایستاده ؟ ( کدام بهتر است )

تفاوت در فواید حاصله از اجرای حرکات به صورت نشسته یا ایستاده  در یک دید کلی در بدنسازی  تقریباً حداقل است ولی همانگونه که همگی مطلع هستیم ، اغلب یک نکته کوچک باعث متمایز شدن خوب از عالی می شود.هر زمان که در نحوه اجرای حرکت تغییری اعمال می شود ، خواه این تغییر در زاویه اجرای حرکت و یا فشار وارده و یا تغییر موقعیت بدن باشد ، عضلات درگیر در ان حرکت ، کمی متفاوت تر نسبت به سابق ، فعال می شوند  اعمال تنوع های این چنینی ، نه تنها به مفرح شدن برنامه تمرینی کمک می کند بلکه ما را از بابت تمامی فیبر های ان عضله نیز مطمئن می سازد.

دستگا ها به کنار ، اکثر حرکاتی که می شود آنها را به صورت نشسته یا ایستاده انجام داد برای بخش فوقانی بدن هستند . بارزترین تفاوت بین این دو شیوه تمرین در درگیری عضلات تنه و پا است . در موقعیت نشسته و به خصوص زمانی که پشت نیز به وسیله یک تکیه گاه حمایت می شود ، به نحو موثری از درگیری بخش تحتانی پشت ( کمر ) ممانعت می شود و این بخش از سیکل در گیری خارج می شود.

همین امر به فرد اجازه می دهد تا به جای اینکه بخش عمده تمرکز خود را بر روی صاف نگه داشتن زانو ها و کمر متمرکز کند  با تمرکز بیشتری به تمرین عضله مورد نظر بپردازد و متعاقباً بازدهی و شدت ( در مقیاس وزنه ) برای حرکات به صورت نشسته در قیاس با اعمال همین شرایط برای اجرای حرکت به صورت ایستاده  به مراتب بیشتر خواهد بود .

حذف کردن درگیری کمر در موقع اجرای حرکت از تقلب کردن های غیر ضروری ممانعت به عمل می آورد . بدون داشتن توانایی در بکارگیری پاها و کمر به منظور اجرای چند تکرار آخر ، عضله مورد نظر می بایست با فرم جدی تری مورد استفاده قرار گیرد . این کار نه تنها به اجرای یک تمرین بی خطر خواهد انجامید بلکه به حفظ استرس مورد نیاز در آن عضله نیز کمک شایانی خواهد کرد.

سوال اینجاست آیا حرکات نشسته بهترند ؟

نه به طور کل ، زیرا اجرای حرکت به صورت ایستاده به دلیل درگیر ساختن بیشتر عضلات بدن و بکارگیری از عضلات متعادل کننده  ( عضلات زیرین ) مطلوب تر به نظر می رسد.
 اجرای حرکات به صورت نشسته یا ایستاده ؟ ( کدام بهتر است )
زمانی که حرکات به صورت ایستاده اجرا می گردد ، عضلات پا ، شکم و پشت پا با قدرت بیشتری تحت فشار قرار می گیرند . برای مثال عضلات شکم و عضلات ناحیه کمر به راست ماندن ستون فقرات کمک می کنند . داشتن عضلات قوی در این بخش های بدن برای داشتن کمر سالم به منظور انجام فعالیت های روزمره مثل جابجا کردن وسایل  ، بالا و پایین رفتن از پله ها ، خم شدن و غیره ضروری می باشد

در هنگام بلند کردن وزنه های شنگین در وضعیت بالای سر  ( مثل پرس سرشانه ) میبایست احتیاط کرد ، علی الخصوص در موقعیت ایستاده چون در این موقعیت نه تنها کنترل کردن وزنه اهمیت زیادی پیدا می کند بلکه باعث وارد شدن استرس بر روی ستون فقرات نیز می شود . اگر عضلات مان در این شرایط قدرت کافی نداشته باشند ، شانس آسیب دیدن مهره ای کم افزایش می یابد.

توجه !

اگر قصدتان تمرکز کامل بر روی یک گروه عضلانی است، پس موقعیت نشسته برای آن توصیه می شود و اگر هدفتان درگیر ساختن شمار بیشتری از عضلات از جمله عضلاتی که برای حفظ تعادل و حمایت از سایر عضلات هستند ، پس اجرای حرکات در موقعیت ایستاده مثمر ثمر خواهد بود

جدای از هدفتان تنوع دادن به نحوه اجرای حرکات یعنی انتخاب و جابجا کردن حرکات از وضعیت ایستاده به نشسته و بالعکس ، بیشترین نتیجه را به بار خواهد آورد.

در کلامی دیگر می بایست این طور عنوان کرد که یک برنامه تمرینی موفق از تمامی حرکات و تنوع های حرکتی در موقعیت های بدنی متفاوت تشکیل می شود.

منبع : jafarpoor.com

About احسان اخلاق منش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *